Dit is het verslag van mijn reis van slechthorend, plotsdoofheid en de weg naar de oplossing in de vorm van een cochleair implantaat. Hieronder mijn verhalen.

 
 
Zoeken
  • Dennis Hardes

Een lange week (4 t/m 8 februari)

Maandag alle papieren in orde gemaakt voor het CI team van het LUMC, maar kan daar niet mijn hele verhaal in kwijt. De vragenlijst gebruiken ze om een eerste indruk te krijgen. Gezien mijn plotselinge achteruitgang van zeer slechthorend naar bijna doof is het soms lastig invullen. Ik ben geneigd om vanuit de oude situatie te denken. Ik heb een extra brief geschreven waarin ik duidelijker kan uitleggen wat er is gebeurd, mijn hoorgeschiedenis, de impact die het plotselinge verlies heeft en ook mijn motivatie voor een CI. Vraag mij wel af wat er precies in de verwijzing van de KNO arts staat die is gestuurd naar het CI. Het 'spoed' gedeelte zie ik niet terug in de communicatie met het CI team.


Ik ken veel mensen met een CI en heb er zelf vaak over nagedacht. Weet al hoe een CI werkt, hoe de procedure gaat om te kijken of ik er baat bij heb, de operatie, welke merken er zijn, risico's, de revalidatie en wat het resultaat kan zijn. Goed, dat weet het CI team natuurlijk niet en die beginnen dan ook bij het echt begin. 4 maart heb ik pas de eerste afspraak staan bij het LUMC, maar hoop dat ze na het lezen van mijn info er iets meer tempo in gooien. We gaan het meemaken. Stuur vandaag een dik dossier hun kant op en dan afwachten maar. Heb ik ieder geval alle data van de audioloog en meerdere audiogrammen meegestuurd.


Qua horen merk ik weinig verandering. Gisteren hoorde ik links opeens weer de piepjes als ik van volume wissel. Vandaag weer niet.


Dinsdag mijn eerste blog gedeeld op Facebook. Heel veel reacties gehad via alle kanalen. Ben het niet gewend om dit soort dingen out in the open te gooien, maar ach als iemand anders er later baat bij heeft om mijn ervaringen te lezen, top. Voor mijzelf is het van mij afschrijven in ieder geval gewoon lekker. Sommige mensen praten het van zich af, ik schrijf/teken/schilder het van mij af.


Werken gaat op zich, alleen kost het mij nog meer energie dan het normaal al koste. Ik probeer zo normaal als mogelijk te doen, maar dat gaat natuurlijk maar deels. Voor nu te doen, maar maanden achter elkaar lijkt mij niet verstandig. Als ik een tijdlijn hebt qua CI proces kan ik ook gaan kijken welke ondersteuning er nog mogelijk is in aanloop naar de operatie. Wil mijzelf niet voorbijlopen, maar kan en 'wil' ook vooral niet rustiger aandoen. Bedrijf gaat goed en wordt daar ook blij van.


Donderdag had ik voor het eerst deze week weer even een echt baal moment. Was druk aan het werk geweest op kantoor. Ik sluit af en loop sloffend naar de deur, maar hoor bijna geen geluid. Grote deur valt dicht, ook niet veel geluid. Trein dendert voorbij, not much. Auto's nope. Ik mis geluid! Bizar eigenlijk dat stilte vermoeiend kan zijn. Denk dat mijn brein continue gefocust is op iets proberen te horen. Als ik heel druk aan het werk ben vergeet ik het, zodra ik stop komt het harder binnen of zo dat ik bijna niks meer hoor.


Van het CI team heb ik niks vernomen. Ook geen berichtje van dat ze het in goede orde ontvangen hebben. Ik begrijp dat toch niet. Zo iets kleins, 1 zin in een mail en dat doet een mens al goed. Weet nu dus niet eens of ze het ontvangen hebben.


Donderdag heb ik op youtube wat filmpjes gekeken van de CI operatie zelf. Erg interessant om te zien. Vind operaties sowieso al boeiend om te kijken en extra


als het jezelf betreft. Ik heb ontdekt dat ik met mijn oor wat niets doet wel nog hele harde hoge tonen hoor. Het nut daarvan? Uhm geen. Totaal irrelevante herrie die niks met verstaan of horen te maken heeft. Ik laat mijn hoortoestel op links dus ook grotendeels uit. Af en toe voor de vorm aan, maar dat is meer vanuit mij gedacht van 'dan doet het zenuwtje ook nog even wat'.

Wat nu niet helpt is dat ik verkouden ben. Vannacht ook kriebelhoest en ben van ellende maar op de bank gaan liggen. Dan zakt de hoest en zodra ik opsta om weer naar bed te gaan begint het weer. Ben dus maar op de bank gaan slapen. Weet niet in welke houding ik in slaap ben gevallen, maar lord, dat was totaal niet lekker voor mijn nek/rug.


Vrijdag: kan het samenvatten als 'gesloopt'. 2 brakke nachten, nek zit vast, verkouden en doof als een kwartel. Interessante combinatie van factoren. Vanochtend wel naar BNI geweest en alle werkdingen daarna afgerond voor deze week. Vind dat ik het goed gedaan heb, maar nu tijd om bij te komen. Weekend :-)




13 keer bekeken
 
Artsy Magazine

CONTACT

 

©2019 by plotsdoof. Proudly created with Wix.com