©2019 by plotsdoof. Proudly created with Wix.com

Dit is het verslag van mijn reis van slechthorend, plotsdoofheid en de weg naar de oplossing in de vorm van een cochleair implantaat. Hieronder mijn verhalen.

 
 
Zoeken
  • Dennis Hardes

Herstellen na de operatie

Vrijdag, dag 3 na de operatie

Vrijdag was geen lekkere dag. Slecht geslapen en die tulband/ drukverband doet gewoon pijn. Mijn oor zit deels dubbelgevouwen en door de nabloedingen zit alles niet comfortabel meer. Heb wel wat meer kunnen lopen vandaag. Handig zo een stappenteller om mijn pols. Elke dag een klein beetje meer, maar rustig aan want voel duidelijk mijn grens. Het missen van mijn linkeroor met horen is wel weer wennen moet ik zeggen. Moet sterk terugdenken aan mijn plotsdoofheid in januari. Verschil is wel dat ik vaardiger ben geworden met spraakafzien. Ben nog te moe om dit de hele dag te gebruiken (en waarom zou ik ook), want gelukkig is de AVA app er ook. In die zin is het makkelijk schakelen. Met mijn 3 jarige dochter is het wel lastig. Kost mij heel veel energie om te communiceren en het is zo een heerlijk enthousiaste kletskont :-)


Zaterdag, dag 4 na de operatie

Vannacht behoorlijk ok geslapen. Merk wel dat ik om de 5 a 6 uur een dosis paracetamol kan gebruiken. Het drukverband en mijn nek zijn de pijnlijke zaken. Mijn nek is echt goed beurs en blauw. De beursheid zakt ook steeds verder naar beneden richting sleutelbeen. Merkte donderdag al de de zwelling minder werd en volgens mij is het nu weer redelijk normaal. Vanochtend vroeg eerst de helft van mijn verband eraf gehaald zodat de druk er vanaf was. Toen Jen terug was van sporten hebben we de rest eraf gehaald. Slagveld haha, maar jeetje wat een opluchting zeg. Het verband zat verkleefd en uiteindelijk op advies van een arts die we kennen het verband beetje bij beetje vochtig gemaakt met een watje zodat het mm voor mm los kwam. Wat een opluchting! Wond ziet er netjes uit en stoere afmeting (lees: niet te missen). Met zo een ingreep en mijn kapsel verwacht ik wel een aandenken natuurlijk ;-) Voor de meelezer die nu denkt van 'help, dat klinkt niet lekker dat verband er zelf af halen'… je hoeft het niet zelf te doen als je dat moeilijk vind. Ik had het ook door mijn huisarts kunnen laten doen of met een afspraak in het ziekenhuis. Maar het ging prima zo. Merkte wel dat lang staan in de badkamer nog teveel is. Werd licht in mijn hoofd en moest even gaan zitten.


Doet ie het of doet ie het niet

Dan natuurlijk de grote vraag: wat gebeurd er als ik mijn hoortoestel aan zet. Is er nog restgehoor over of is dat tijdens de operatie gesneuveld? Ik stop hem in mijn oor, beetje proppen want door drukverband is mijn oor wat uit vorm zeg maar. En dan … niets.

Vooralsnog hoor ik niks met mijn linkeroor. Ik voel wel dat ie aangaat door de trillingen van het geluid (logisch met >130db aan volume :-) , maar registreer niks. Zal het de komende dagen vaker proberen. Misschien dat het intern wat moet helen. Of het is gewoon weg, want die kans is ook erg groot natuurlijk. We gaan het meemaken.


Het implantaat wat nu in mijn hoofd zit.

Overall is dit een betere dag dan gisteren. Meer slapen helpt en meer bewegingsvrijheid doordat die tulband eraf is. Vandaag wel opeens het besef van 'er zit wat in mijn hoofd nu'. Bizarre gedachte eigenlijk.







Zondag, dag 5 na de operatie

Slapen zonder tulband is echt veel beter. Ben om 11 uur gaan slapen en werd om 05:30 uur wakker. Nieuw record deze week. Heb toen 2 paracetamol naar binnen gewerkt en verder geslapen. Beter. Goede nachtrust doet wonderen.


Fysiek

De wond voel ik vanochtend wat meer trekken. Mijn oor voelt nog steeds aan als een alien oor, alsof het niet van mij is en aan mijn hoofd vast zit geplakt. Heb af en toe de neiging om 'die strakke koptelefoon' wat losser te doen. Zo voelt het gek genoeg, alsof er druk op staat. Ik heb gelukkig geen last van duizeligheid. Enige wat mij soms instabieler maakt is dat ik nu opeens links niks meer hoor. Dat is weer heel erg wennen. Met lopen bijvoorbeeld of met iets neerzetten verwacht ik geluid te horen ter oriëntatie. Als ik dan opeens niets meer hoor werkt dit soms vreemd samen met mijn balans. Mijn nek is nog steeds pijnlijk, maar dit is al een zwakke plek bij mij. Tijdens de operatie lig je ook in hele een ongemakkelijke positie. Rug is ook niet helemaal lekker door het vele zitten en liggen. Moet sporten (krachttraining) om die goed te houden, maar mag nu 6 weken niet sporten. Af en toe hoor ik geluiden in mijn linkeroor. Piepjes, soort rollende piep, een geluid wat langzaam wordt aangezwengeld om vervolgens weer weg te trekken. Tinnitus noemen ze dat. Niet heel storend verder. Had dat voor de operatie voornamelijk als ik moe was of over mijn grens ging. Ben er gek genoeg heel vaardig in om dit te blokken. Het is er soms, maar niet op de voorgrond aanwezig. In mijn oor voel ik af en toe een kleine steek. Voornamelijk als ik lang in 1 houding zit of lig die blijkbaar niet zo comfortabel is. Als ik mijn nek dan een beetje licht masseer wordt het minder. Komt dus uit mijn nek dan blijkbaar. Als ik een boertje moet laten dan voel ik soms wat druk in mijn oor en dat is een beetje pijnlijk. Geeft alleen maar aan dat de boel van binnen tijd nodig heeft om te genezen. Het is nog wat opgezwollen direct rond mijn oor. Het is niet voor niets dat de revalidatie pas na 5 weken start. Ben verder heel voorzichtig. Bukken = squatten Door de knietjes en vooral niet voorover hangen. Niet tillen, rustig bewegen, neus niet (op volle kracht) snuiten, niezen proberen te vermijden en vooral goed eten en drinken. Heb veel honger, drink erg veel, maar ben de laatste 5 dagen al ruim een kilo afgevallen. Vind het wel vervelend dat mijn oren dicht zitten. Moet normaal gesproken redelijk vaak klaren, maar dat mag nu uiteraard niet. Die druk voelt niet lekker. Vrijdag maar even overleggen wat er mogelijk is op dit front.


Communiceren

Communicatie met mijn dochter is lastig, maar wel beter dan in januari toen ik de plotsdoofheid er opeens bij kreeg. De AVA app registreert nu vaker wat ze zegt, want ze spreekt duidelijker. Soms is het nog totaal onduidelijk, maar vaak geeft het mij in ieder geval een richting in de zin van 'het zal hier wel over gaan'. Voor mijn verstaanbaarheid is dit met iedereen heel belangrijk. Als je vanuit het niets over een onderwerp gaat praten dan begrijp ik ook bijna niets. Als je mij eerst het onderwerp vertelt bijv. verjaardag gisterenmiddag + naam, en daarna pas wat je wil vertellen, dan kan ik veel beter volgen wat je zegt. Maar eerlijk is eerlijk. Communicatie is behelpen momenteel en erg vermoeiend.


Vind vandaag een wat zwaardere dag op de een of andere manier dan gisteren. Erg moe en slapjes. Merk dat ik sinds ik vanmiddag wat meer ben gaan lopen het wel wat beter gaat.


Vandaag nog niet geprobeerd of ik misschien al weer iets kan horen. Morgen weer. Geloof het wel voor vandaag qua prikkels. Morgen mijn mailbox beetje bijwerken (zag alweer 180 emails) en een uurtje achter mijn laptop, thuis op de bank uiteraard, en hoe de week zich gaat vormen durf ik nog niet te zeggen. Ik bekijk het per dag of per dagdeel zelfs. Doel voor maandag is om even naar buiten gaan. Klein rondje lopen, kijken hoe dat gaat. Als ik de ervaringen van andere lees heeft bijna iedereen 1,5 a 2 weken nodig gehad om weer een beetje normaal te kunnen functioneren na de operatie en daar ga ik bij mijzelf ook vanuit eigenlijk.

62 keer bekeken
 
Artsy Magazine

CONTACT